این پژوهش به بررسی تفاوت بین سبک زندگی زنان شاغل و غیر شاغل اختصاص دارد. جامعه آماری این پژوهش را زنان شاغل و غیر شاغل متاهل 49-25 سال شهر ساری مرکز استان مازندران تشکیل می دهند که حجم نمونه با استفاده از نمونه گیری خوشه ای تصادفی 450 نفر می باشد. روش پژوهش پیمایشی و از ابزار پرسشنامه جهت جمع آوری داده ها استفاده شده است. بر حسب یافته های پژوهش اکثر زنان دارای سبک زندگی سنتی می باشند. و آزمون های مقایسه میانگین ها نشان می دهد بین سبک زندگی زنان شاغل و غیر شاغل تفاوت وجود دارد، این تفاوت در ابعاد سبک زندگی (روابط اجتماعی، مدیریت بدن، الگوی خرید) کاملا مشهود است. دیگر نتایج ناشی از تحلیل همبستگی پژوهش نشان می دهند بین سن، تحصیلات، درآمد خانواده با سبک زندگی، رابطه معناداری وجود دارد و منزلت شغلی زنان شاغل از عوامل تاثیرگذار بر نوع سبک زندگی آنان است. تحلیل رگرسیون چند متغیری نشان می دهد به ترتیب سن افراد و سپس نوع فعالیت و در رتبه بعدی درآمد خانواده و تحصیلات به گونه نسبی قدرت تبیین نوع سبک زندگی را دارند. در نهایت، بر اساس نمودار تحلیل مسیر، تحصیلات زنان نقش اصلی را در نوع سبک زندگی دارا می باشد.

مقدمه و هدف: صاحب نظران ﺑﻬﺰیﺴﺘﯽ روانی حال حاضر افراد را ﺷﺎﺧﺺ ﻧﺴﺒﺘﺎً دﻗﯿﻘﯽ از وﺿﻌﯿﺖ ﺳﻼﻣﺖ ﻓﺮد در حال حاضر و آیﻨﺪه می دانند. هدف از این مطالعه مقایسه ی بهزیستی روانی در زنان شاغل و غیرشاغل شهر اصفهان است. روش کار: این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی و از نوع توصیفی تحلیلی و به صورت مقطعی است. جامعه ی آماری تمامی زنان 20 تا 60ساله ی شهر اصفهان در سال 1400 بودند. تعداد نمونه برای هریک از گروه های زنان شاغل و غیرشاغل برابر با 394 بود که به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات، از پرسش نامه ی استاندارد بهزیستی روانی وارویک و ادینبورگ و برای تجزیه وتحلیل داده ها از نرم افزار spss26 استفاده شده است. یافته ها: میانگین رتبه ها و مجموع رتبه های بهزیستی روانی، روابط مثبت با دیگران و انرژیک بودن برای زنان شاغل بیشتر از زنان غیرشاغل است. با توجه به مقادیر معناداری، در متغیرهای بهزیستی روانی، روابط مثبت با دیگران و انرژیک بودن، تفاوت های معنی داری بین زنان شاغل و غیرشاغل وجود دارد (001/0≤ P). میانگین رتبه ها و مجموع رتبه های خوش بینی در زنان غیرشاغل به مقدار کمی بیشتر از زنان شاغل است، اما این تفاوت معنی دار نیست (955/0=P). نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که زنان شاغل در مقایسه با زنان غیرشاغل در شهر اصفهان، از بهزیستی روانی بهتری برخوردارند. سیاست گذاران می توانند از این موضوع برای تدوین استراتژی های مناسب به منظور اشتغال زنان استفاده کنند. سیاست گذاران و مدیران سازمان ها با شناسایی و درک عوامل مؤثر بر افزایش بهزیستی روانی زنان، قادر خواهند بود با بهره گیری از روش های علمی، سیاست هایی را پیش بگیرند که بهزیستی روانی زنان را ارتقا می دهد.

روند جهانی شدن این واقعیت را نشان می دهد که در آینده نزدیک، سهم حرف و مشاغل آزاد و پرداختن به خود اشتغالی افزایش چشم گیری خواهد داشت. چرا که با پیدایش ادارات و دانشگاه های مجازی، تجارت الکترونیکی، تلفن همراه و رایانه های همراه می توان گفت که برای انجام امور شغلی دیگر نیازی به استقرار در یک مکان نیست و این مناسبات را در هر مکانی می توان انجام داد. لذا تنها راه توسعه نظام بیمه ای در ایران، توجه بیش تر به بیمه های درمانی و بازنشستگی صاحبان حرف و مشاغل آزاد است.در این مقاله ضمن بررسی موضوع بیمه اجتماعی صاحبان حرف و مشاغل آزاد در ایران، قوانین و مقررات بیمه آنان و خوداشتغالی در شش کشور اروپایی و کشور ترکیه بررسی شده است و در نهایت ویژگی های آن ها با ویژگیهای بیمه حرف و مشاغل آزاد ایران مقایسه شده است: الف) تطبیق سن بازنشستگی در کشورهای تحت مطالعه. ب) تطبیق میزان حق بیمه در کشورهای تحت مطالعه. ج) تطبیق رتبه بندی افراد تحت پوشش بیمه اجتماعی خوداشتغالی. د) تطبیق مشاغل تحت پوشش بیمه اجتماعی خوداشتغالی و صندوق های مربوط به آن ها. ه) تطبیق مدیریت بیمه خوداشتغالی.

اشتغال زنان یکی از مهمترین عواملی است که بر متغیرهای زندگی زناشویی، همچون رضایت زناشویی، تاثیر به سزایی دارد. هدف پژوهش حاضر در پی آن است که با روش فراتحلیل رضایت زناشویی زنان شاغل و غیرشاغل را مقایسه نماید. تحقیقات فراوانی در این زمینه صورت گرفته است که نتایج بسیار متفاوت و گاه متناقضی را گزارش کرده اند. پژوهش فراتحلیل، مجموعه ای از فنون نظام دار برای حل تناقض در مورد یافته های حاصل از تحقیقات مختلف درباره یک موضوع است. روش با استفاده از پایگاه های اطلاعاتی داخلی نسبت به جمع آوری تمام پژوهش ها (مقاله و پایان نامه) اقدام شد. نهایتا 47 مطالعه انجام گرفته بین سال های 1379 تا 1396 به دست آمد که با استفاده از ملاک های درون سنجی فراتحلیل حاضر، تعداد 18 اثر انتخاب شد. یافته ها به طور کل، اندازه اثر ترکیبی در مدل اثرات ثابت 180/0 و در مدل اثرات تصادفی 282/0 به دست آمد. نتیجه گیری اشتغال زنان در رضایت زناشویی تاثیر مثبت معناداری دارد.

مقدمه: تغییرات خلقی و نیازهای زن باردار در محل کار، مشکلاتی را نظیر افزایش خستگی ایجاد می کند. از طرفی طی دهه های گذشته شرکت زنان در نیروی کار 3 برابر شده است. در حالی که هم اکنون در مراقبت های معمول زنان حامله بخصوص زنان شاغل، بطور اخص میزان خستگی بررسی نمی شود و روشهای مانند کاهش یا مهار خستگی آموزش داده نمی شود. لذا زنان باردار شاغل با توجه به موقعیت خاص دوران بارداری، خستگی و عوارض آن تجربه می شود. این پژوهش به منظور بررسی شدت خستگی و عوامل مربوط به آن درمادران مراجعه کننده به درمانگاههای تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی اصفهان صورت گرفت.مواد و روشها: این مطالعه طولی در مادران باردار مراجعه کننده به درمانگاههای تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی اصفهان انجام گرفت. منظور از شغل داشتن کار درآمدزا داخل منزل یا خارج از بود. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه بود، اعتبار پرسشنامه از طریق اعتبار محتوا و پایایی آن توسط آلفای کرونباخ اندازه گیری شد. قسمت اول پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و مامایی بود که در ویزیت اول توسط پژوهشگر تکمیل می شد. در صورت واجد شرایط بودن برسشنامه خستگی به مادران داده می شد تا از هفته 32 حاملگی تا زمان زایمان به صورت هفتگی، در یک روز مشخص در هفته آن را تکمیل نمایند. اطلاعات باSPSS 13  و آزمونهای من ویتنی و کروسکال والیس و پیرسون و اسپیرمن تحلیل گردید. یافته ها: نتایج نشان داد که از 70 نفر مادر شاغل 67.6 درصد مادران شاغل خستگی متوسط و شدید داشتند، 12.8 درصد مادران بیش از یک شغل داشتند و از مادران شاغل خارج از خانه 34.8 درصد نوبت کاری داشتند. 90 درصد مادران بیش از سه ساعت در روز می ایستادند. 58.2 درصد مادران اظهار داشتند با وجود خستگی به کار ادامه می دهند 93 درصد مادران با منابع خستگی مواجه بودند و  10درصد آنان زایمان زودرس (سن حاملگی کمتر از 37 هفته و 18.5 درصد نوزاد کم وزن (وزن کمتر از2500  گرم) داشتند.بحث و نتیجه گیری: خستگی متوسط و شدید در دو سوم مادران شاغل مورد بررسی، وجود داشت که میتواند روی نتیجه حاملگی اثر گذارد و می توان با مراقبت های مداخله ای مانند وقفه های استراحتی و آموزش روش های کاهش خستگی مثل تن ارامی درحین کار آن را کاهش داد.

بیکاری پدیده ای معمول و در عین حال نگران کننده برای اقتصاد کشور است که آسیب های اجتماعی و اقتصادی زیادی را به همراه دارد. در این مقاله سعی شده یکی از آسیب های اقتصادی بیکاری که کمتر مورد توجه قرار گرفته است، بررسی شود. چنین به نظر می رسد که نه تنها بیکاری بر مصرف خانوارهای بیکار اثر می گذارد، بلکه خانوارهای شاغل را نیز متأثر می کند. به این صورت که بیکاری به عنوان عامل تغییر دهنده انتظارات درآمدی، مصرف خانوارها را تحت تأثیر قرار می دهد. برای بررسی این موضوع، مقاله به تصریح رابطه ای برای مصرف بر اساس مبانی نظری اقتصادی پرداخته و ضرایب آن را به کمک داده های هزینه-درآمد خانوار ارائه شده توسط مرکز آمار ایران و استفاده از روش داده های عرضی-طولی زمانی (داده های پانل) برآورد کرده است. نتایج نشان می دهد خانوارهای شاغل در مواجه با افزایش بیکاری در سطح جامعه، به ازای یک درصد تغییر در نرخ بیکاری، مصرف خود را به اندازه 1. 5% کاهش می دهند. افزون بر این امر، سهم مصرف آن ها نیز از مصرف غیر خوراکی به سمت مصرف خوراکی تغییر جهت پیدا می کند.

غالبا خانه داری، اشتغال خاص زنان تلقی می شود، حتی اگر آن ها در پایگاه های شغلی همطراز با شوهرانشان شاغل باشند. به همین دلیل، مسوولیت های خانوادگی و به ویژه وجود فرزندان خردسال، کار آن ها در خارج از خانه را تحت تاثیر قرار می دهد و آن ها را وادار می کند که برای تثبیت هویت شغلی خود به فشارهای ناشی از اضافه بار نقش و تداخل نقش ها تن در دهند و در عین حال بکوشند به هر قیمت، تعادل لرزان میان تعهداتشان در برابر خانواده و کار را حفظ کنند. در شرایطی که این وضع اجتناب ناپذیر است وجود کدام ویژگی های شغلی و خانوادگی می تواند به زنان شاغل در مدیریت نقش های چندگانه و کاهش فشار کمک کند؟ در پژوهش حاضر سعی شده با انجام یک بررسی پیمایشی در بین 311 زن شاغل دارای همسر در دو منطقه از شهر تهران به این پرسش پاسخ داده شود. نتایج حاکی از آن است که مشارکت همسر در کار خانه، تحصیلات وی، احساس برابری زوجین در تقسیم کار خانگی، میزان رضایت زنان از شغل خود، انگیزه اشتغال، محتوای شغل، انعطاف شغلی، سابقه کار و حجم ساعات کار هفتگی، منابع مطلوبی برای زنان در جهت انطباق با فشار به شمار می آیند.

مقدمه و اهداف: امروزه شادکامی و رضایت از زندگی نقش مهمی در سلامت زنان هر جامعه دارد. هدف مطالعه مقایسه سطح شادکامی و رضایت از زندگی در زنان شاغل و خانه دار و بررسی عوامل موثر بر آن است. روش کار: مطالعه حاضر از نوع مقطعی و جامعه آماری شامل 720 نفر از زنان شاغل و خانه دار شهر کرمان در سال 1396 است. برای جمع آوری داده ها از فهرست شادکامی آکسفورد، پرسشنامه رضایت از زندگی داینر و فرم مشخصات دموگرافیک استفاده شد. جهت تعیین ارتباط عوامل مختلف با شادکامی و رضایت از زندگی از آنالیز رگرسیون استفاده گردید. یافته ها: میانگین و انحراف معیار نمره شادکامی کل جمعیت، 2/13± 6/42 (6/13± 3/43 شاغل و 7/12± 42 خانه دار و 21/0=P) از حداکثر امتیاز 87 و رضایت از زندگی 1/6± 5/23 (3/6± 8/23 شاغل و 8/5± 2/23 خانه دار 24/0 P=) از حداکثر امتیاز 35 محاسبه شد. همچنین بیشتر افراد (55%) شادکامی خود را در حد "نه زیاد نه کم" گزارش نمودند. نتایج آنالیز رگرسیون نشان داد که زنان متاهل، زنان با تحصیلات دانشگاهی و افرادی که بیشترین اوقات فراغت خود را به تفریح و مسافرت اختصاص می دهند و همچنین در گروه زنان شاغل، افراد باسابقه کاری کمتر و استخدام به صورت رسمی، به طور معناداری از شادکامی و رضایت از زندگی بالاتری برخوردار هستند. نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که زنان از سطح شادکامی و رضایت از زندگی متوسطی برخوردار می باشند و تفاوت معناداری در میزان شادکامی و رضایت از زندگی در دو گروه زنان شاغل و خانه دار وجود ندارد.

پژوهش حاضر با هدف مطالعه نگرش به نقش های جنسیتی و فرسودگی مادران شاغل و غیرشاغل از وظایف و مسیولیت های فرزندپروری انجام شد. روش پژوهش توصیفی و طرح پژوهش از نوع پس رویدادی است. نمونه پژوهش 195 مادر (76 شاغل و 119 غیرشاغل) بودند که به شیوه دردسترس و داوطلبانه از پنج نقطه شمال، جنوب، غرب، شرق و مرکز شهر تهران در پژوهش شرکت کردند. در این تحقیق از مقیاس سنجش فرسودگی والدینی (شامل: خستگی از نقش والدینی، تقابل با خود والدینی گذشته، احساس بیزاری از نقش والدینی و فاصله عاطفی گرفتن از نقش والدینی) و از مقیاس نگرش به نقش های جنسیتی (شامل: نقش سنتی، نقش ویژه جنس و نقش های دوگانه جنسیتی) استفاده شده است. نتایج حاصل از آزمون tگروه های مستقل نشان داد هر دو گروه مادران شاغل و غیرشاغل در نگرش به نقش ویژه هر جنس و ویژگی های دوگانه جنسیتی با یکدیگر تفاوت معناداری داشتند (02/0p=)، اما در فرسودگی والدینی و ابعاد آن با یکدیگر تفاوت آماری معناداری نشان ندادند. بر طبق نتایج تحقیق زنان شاغل نگرش های برابری خواهانه ای در ایفای نقش های جنسیتی زنانه-مردانه دارند و فشار نقش بیشتری را نسبت به مادران غیرشاغل تجربه می کنند. آنان نسبت به مادران غیرشاغل که به نگرش های ویژه جنس اعتقاد بیشتری داشتند، فرسودگی والدینی پایین تری را گزارش کردند. توجه به اضافه بار نقش در مادران شاغل و نحوه گذران فراغت مادران غیرشاغل با فرزندان با توجه به نگرش های جنسیتی آن ها در خور مطالعه است.